[ جلد دوم ] باب ثاء ثبات الملك بالعدل . على عليه السلام . پايدارى شاهى بداد باشد . ثبت العرش ثم انقش . تمثل : گفت قاضى ثبت العرش اى پدر * تا بر او نقشى كنى از خير و شر . مولوى . ثبوت شيئى لشيئى فرع لثبوت المثبت له . رجوع به : مثل قبل شود . ثلاثة يذهبن عن قلب الحزن * الماء و الخضراء و الوجه الحسن . سه چيز اندوه از دل ببرد ، آب و سبزه و روى نيكو ، نظير : النظر الى الخضرة يزيد فى البصر و النظر الى المرأة الحسناء كذلك . حديث . ثمر از درخت بيد نبايد جست . رجوع به : از مار نزايد . . . ، شود . ثمرة البصر نجح الظفر . نقل از العراضه . رجوع به : آن ميوه كه از صبر . . . ، شود . ثن احسانك بالاعتذار . على عليه السلام . اقتباس : چو نيكوئى كنى زان عذر ميخواه * كه نيكوئى دو گردد باش آگاه . ناصر خسرو . ثناى خويش گفتن بود از تهى ميانى . * ( پس از اين همه مناقب خجلم خجل پشيمان كه . . . ) نظامى . نظير : تزكية المرء نفسه قبيح . تعريف خود كردن پنبه جاويدن است . ثوابت باشد اى داراى خرمن * اگر رحمى كنى بر خوشه‌چينى . حافظ . ثواب راه به خانه صاحب خود مىبرد . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .